من بلد نیستم ولی اون چیزایی که به ذهنم می رسیدو نوشتم

خداوندا تو را شکر می کنم که گاهی بیمار می شوم

و این یعنی بقیه وقت ها سالمم

خداوندا تو را شکر می کنم که گاهی تنهای تنها می شوم

و این یعنی بقیه وقت ها پیش کسانی هستم که دوستشان دارم

خداوندا تو را شکر می کنم که گاهی از فرط اشک ریختن برای خواسته هایم خوابم می برد

و این یعنی کسی را دارم که لایق این همه باشد و چیزی را می خواهم که ارزش بالایی دارد

خداوندا چقدر می توان تو را شکر کرد اما ما.......

اومدم یه سری بزنم

اومدم از همه عذرخواهی کنم

اومدم ببینمتون

اومدم بگم همتونو دوست دارم

اومدم بگم حلال کنید

اومدم بگم دعا کنید

اومدم بگم هرچی دلخوری دارید بندازید گردن من

اومدم بگم بخندید

.

.

اومدم بگم

برگردید

گوشه ای می نشینم و به تو می اندیشم

به تو که هیچگاه تنهایم نمی گذاری

به تو که مرا یاری می کنی آن هنگام که تو را منظور خواسته هایم و دلیل تلاش هایم قرار می دهم

به تو می اندیشم که اشک هایم را مایه آرامشم قرار دادی

تا هرگاه خود را دور از تو حس کردم با پاکی هایشان دیده قلبم را صیقل دهم

به تو که کوچکی هایم را با باور تو بزرگتر می کنم که شاید بتوانم هر روز در مقابلت کوچکتر می شوم

خدایا چشمانم را ببخش آن هنگام که برای نگاه کردن، دلیلی جز پاکی دارند

اشک هایم را ببخش آن روز که جز برای عزیزان تو فرود آیند

لب هایم را ببخش آن لحظه که دلیل باز شدنشان غیر رضایت تو باشد

خداوندا مرا ببخش آن هنگام که دلم نیتی جز خشنودی و رضای تو در خود جای می دهد

و یاریمان رسان هر روز به تو نزدیکتر باشیم و تو را بنده تر

و یاریمان کن مهربان باشیم و عاشق، و صبورباشیم و خستگی ناپذیر

خداوندا دعا می کنم و از تو می خواهم  آنچه را که برای ما مصلحت است

و آنچه برای دلهایمان مابه آرامش است روزیمان گردانی

و عا می کنم هر دعای زیبایی که از وسعت قلبهایمان فراتر است تو برایمان بخوانی

گوشه ای می نشینم و تو را می خوانم

و تو آن مهربانی هستی که قلبم عاجز از درک آسمان رحمت توست  

همه هستی من جز این نیست

من زمینی دارم

گاه گاهی می خوابم روی خاکش تنها

روی شن های حیایِ نگهش، نام باران جاریست

پهنه قلب دلش خواهری همچو بهشت

در بر گوشه تنهایی او، یک مسافر که رفیق است، رفیق

هدیه این همه زجرش به سفر، یک ستاره ست به اوج شب سخت

و خدایی که زمین بنده اوست و نگاهش زیباست

و من از کوچکی دیده دل می خوانم

که در این گوشه غم می مانم

شاید او آید و دیگر به بَرَش بنشینم

و در این کوچکی قلب خودم غمگینم

و در این کوچکی قلب خودم غمگینم...

دیگه برای کسی مهم نیست؟

فکر کنم بهتره من برم تا خیال همه راحت بشه

کنار کوچه نشسته بود

روی پله خانه همسایه

سرش را روی زانوانش می گذاشت

و به زمین خیره می شد

و برای زمین درد دل می کرد

و زمین ساکت می ماند و آرام و تنها به حرف هایش گوش می داد

و زمین لبخند می زد و به او آرامش می داد

و او دیگر احساس تنهایی نمی کرد

و با خود می گفت:

اگر هیچ کس هم نباشد زمین که هست (و اگر زمین هم نباشد خدا که هست)

اما این بار مستقیما تقدیمش می کنم به بهترین رفیقم

به مسافر شبهای من

رفيق من سنگ صبور غمهام               به ديدنم بيا كه خيلي تنهام

هيچكي نمي فهمه چه حالي دارم      چه دنياي رو به زوالي دارم

مجنونم و دل زده از ليليا                    خيلي دلم گرفته از خيليا

نمونده از جوونيام نشوني                  پير شدم، پير تو اي جووني

تنهاي بي سنگ صبور                      خونهء سرد و سوت و كور

توي شبات ستاره نيست                  موندي و راه چاره نيست

اگر بیای همونجوری که بودی             کم میارن حسودا از حسودی

صدای سازم همه جا پر شده             هرکی شنیده از خودش بی خوده

اما خودم پر شدم از گلايه                  هيچي ازم نمونده جز يه سايه

سايه اي كه خالي از عشق و اميد      هميشه محتاج به نور خورشيد    

برای شروعی دوباره و برای بودن سلام می کنم به هر آنچه خوب است و نیکوست تا بمانیم و بمانیم و بمانیم.... دنیای آدم ها روزهایی دارد که اگر نبودند زشتی ها زیباترین دنیاها بود و لی اشکالی ندارد باید زشتی ها باشند تا بدانیم که خوبی چیست.... شعاری شد نه؟؟

دنیای ما آدم ها چه زیبا و چه زشت هر چه هست باید باشد تا به وجود خالق مهربان پی ببریم... خدایی داریم بس خوب.. صباحی پیش در دلهره بودم و امروز به انتظار حرمش.... صبحی پیش گریه امانم رابریده بود و امروز در انتظار اشک شوق وصال حرمش.... صباحی پیش چشمان نگرانش روزها را برایم می بست و امروز چشمان راحتش هیچ شبی را یلدا نمی گذارد باشد.... و امروز اینگونه ام برای بودن و برای هرچه خوبی است..... ( مسافر شب)

السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده

سلام بر تو ای خدا را دوست دارت

سلام بر تو ای یاس محمد

سلام بر تو ای اشک روان علی

سلام بر تو ای اسوه زینب

سلام بر تو ای ریشه مهربانی های حسن

سلام بر تو ای مادر حسین

و سلام

و سلام

و سلام بر تو ای کسی که عباس را فرزند خویش خواندی

سلام بر تو ای کسی که نمی دانم به کدام نام بخوانمت

و به کدام صفت توصیفت کنم

سلام بر تو ای اشک ها و زاری ها پیش رویت  شرمسار

سلام بر تو ای رنج و سختی پیش پایت بر خاک سجده

سلام بر تو

سلام بر مدینه

سلام بر شهر غم، شهر اندوه، شهر حزن

شهری که غربتش حتی در بهترین روزها قلب را آکنده از خود می سازد

سلام بر تو ای شهر پیامبر

سلام بر تو ای شهر کودکی فرزندان زهرا

برخیز و جواب علی و کودکانش را فریاد بزن.

برخیز مدینه، برخیز که می پرسند: 

چرا چادر خاکی اش را روی صورتش کشیده است؟

مگر مادر را چه شده است؟

چرا اشک در چشمان مادر خشک شده است؟

چرا نفس های مادر باز نمی گردند؟

چرا تن مادر می لرزد؟

چرا مادر هیچ نمی گوید؟

مادر؟

مادر؟

مادر؟

.

.

.

مادرم نفس بکش، نفس بکش،نفس بکش؟.

مرا نگاه کن؟

آغوشت را برایم باز نمی کنی؟

مرا نگاه نمی کنی؟

دستم را نمی گیری؟

مرا نمی بوسی؟

مادر چرا نشسته ای؟

مادر؟

مادر؟

مادر؟

.

.

.

By the time the Lord made mothers, he was into his sixth day of

working overtime.

An Angel appeared and said "Why are you spending so much time

on this one"?